Nature..!
The ultimate source of inspiration..

Just go on exploring her widths & depths,
The tranquilities of the majestic mountains,
And the calm of the deepest oceans..

She's where we came from,
And her lap is where we'll ultimately rest.

Just submit yourself to her,
and she will liberate your spirit !

She'll teach you to let go, She'll teach you to forgive
She'll teach you compassion, She'll teach you true love!

She'll free you from the cage of material pleasures,
She'll expand your sense of being, beyond your little body..

She'll plant in your mind-
The song of the woods,
The twinkle of the stars,
The cool of the wind,
And the tranquility of the oceans..

I salute to Thee, Mother nature!!

मर्ढेकरांची खूप खूप आवडलेली शाळेतली कविता :

न्हालेल्या जणू गर्भवतीच्या, सोज्वळ मोहकतेने बंदर 
मुंबापुरीचे उजळत येई, माघामधली प्रभात सुंदर 

सचेतनांचा हुरूप शीतल, अचेतनांचा वास कोवळा 
हवेत जाती मिसळुनी दोन्ही, पितात सारे गोड हिवाळा !

डोकी अलगद  घरे उचलती , काळोखाच्या उशीवरूनी ,
पिवळे हंडे भरुनी गवळी , कावड नेती मान मोडुनी

नितळ न्याहारीस हिरवी झाडे, काळा वायू हळूच घेती 
संथ बिलंदर लाटांमधुनी, सागरपक्षी सूर्य वेचिती

गंजदार पांढऱ्या नि काळ्या, मिरवित रंगा अन नारिंगी 
धक्क्यावरच्या अजून बोटी, साखरझोपेमधे फिरंगी. 

कुठे धुराचा जळका परिमल , गरम  चहाचा पत्ती गंध ,
कुठे  डांबरी रस्त्यावरच्या , भुऱ्या शांततेचा निशिगंध ..

या सृष्टीच्या निवांत पोटी, परंतु लपली सैरावैरा,
अजस्र धांदल , क्षणात देईल, जिवंततेचे अर्घ्य भास्करा 
 
थांब जरासा वेळ तोवरी, अचेतनाचा वास कोवळा 
सचेतनाचा हुरूप शीतल , उरे घोटभर गोड हिवाळा !

-बा. सी. मर्ढेकर

एक सुंदर कविता …


All the water in the world
However hard it tried,
Could never, never sink a ship
Unless it got inside.
All the evil in the world,
The wickedness and sin,
Can never sink your soul's fair craft
Unless you let it in.
All the hardships of this world,
Might wear you pretty thin,
But they won't hurt you, one least bit…
Unless you let them in.

- Barbara Johnson

खूप आवडून गेलेल्या चार ओळी …

"ढग एखादा मोरपिसाऱ्यापरी डवरतां
पसरायाची घरावरी माझ्याच सावली
समजत नव्हतें सनई ऐकुन दुखायचे कां
आंतुन डोळे त्या दिवशींच्या संध्याकाळीं "
("दिवेलागण' या काव्यसंग्रहातून)
- आरती प्रभू